Beste Mia,

 

 

U heeft gelijk in uw pleidooi voor seksuele voorlichting. Maar dat kinderen ermee overstelpt zouden worden op school, ligt wel wat ver van de realiteit. Vaak blijft die ‘voorlichting’ een beetje het kneusje van de meer ‘opvoedende’ vakken. Veel leerkrachten vinden het moeilijk om het onderwerp aan te kaarten of er blijft weinig tijd voor over. Daarom zetten we scholen aan om meer aandacht te besteden aan relationele en seksuele voorlichting. Zelf of via externe begeleiders.

 

U heeft een punt als u pleit voor een ruimere invulling van die voorlichting. Daar zijn jongeren ook vragende partij naar. Uiteraard is het belangrijk dat ze weten hoe de voorplanting werkt, hoe de menstruatiecyclus verloopt, welke soa’s zoal in omloop zijn en hoe ze zich daartegen kunnen beschermen. Maar daarnaast hebben jongeren heel veel vragen over verliefdheid, flirten, emoties, relaties, en hoe je dat allemaal op een ‘juiste manier’ kan aanpakken. Die belevingsaspecten zijn dus ook een essentieel onderdeel van al onze lespakketten en methodieken.

 

Waar u het over ‘sexting’ heeft, is het beeld dat u schetst al te ongenuanceerd. Of u het nu een goed idee vindt of niet, naaktfoto’s sturen en ontvangen maakt deel uit van het leven van jongeren. Dat blijkt uit het onderzoeksrapport 'Seks, kussen en relaties: zo gaat dat tegenwoordig' van Pimento: ongeveer een op vijf jongeren stuurde al eens een naaktfoto van zichzelf.
Beste Mia, dat is écht een deel van hun normale seksuele ontwikkeling. Sexting is voor hen spannend, het is leuk. Het overbrugt een periode dat een koppel gescheiden is, waarin ze naar elkaar verlangen. Het is een stap naar de eerste offline seksuele ervaringen. Het is een aanvulling op het offline seksleven van een koppel. En-zo-voort. Duizend redenen om aan sexting te doen als jongere, vooral positieve. Maar of course, zoals bij alles, komen eerder de 'sexting-gone-wrong'-verhalen naar boven in de media. En dat is jammer.

 

Daarom laten we jongeren nadenken over hoe het veilig kan, als ze het dan toch willen doen. Bovenal proberen we in te spelen op het ongevraagd doorsturen van de foto’s. Want daar wringt het schoentje: meer dan de helft van de 16- tot 18-jarige jongeren ontving al eens een naaktfoto. “Die had maar niet zo dom moeten zijn om zo’n foto’s te sturen.” Het is het verwijt dat slachtoffers vaak van leeftijdsgenoten en volwassenen te horen krijgen. Deze victim blaming moeten we aanpakken. We moeten naar de juiste persoon of personen kijken om te blamen. We moeten de ontvangers van naaktfoto’s wijzen op het feit dat ze een groot cadeau krijgen. Niet enkel een naakt lichaam, maar ook massa’s vertrouwen. Vertrouwen dat ze hopelijk niet gaan schenden. We moeten jongeren leren onderling afspraken te maken als ze naaktfoto’s uitwisselen - over wat er met de foto’s mag gebeuren en wat niet. We moeten jongeren ervan bewustmaken dat ze foto’s niet verder mogen verspreiden. En dat ze waakzaam moeten zijn voor mensen met slechte bedoelingen. Dàt moeten we onze jongeren leren. En dat doen we met het materiaal en de vormingen die Sensoa, Pimento, Child Focus, Mediawijs en andere partners ontwikkelen.

 

Tenslotte zijn we het eens met u als u stelt dat respect in een relatie essentieel is. Dat onderschrijven wij ook, net als wederzijdse toestemming. Daarvoor hoef je niet preuts of ‘losbandig’ te zijn.

 

Hoogachtend,

De ‘experten’ van Sensoa, Pimento, Child Focus en Mediawijs